K vítamín
K-vítamín
K-vítamín getur skilið á milli lífs og dauða. Ef ekkert K-vítamín væri í líkamanum, gæti blóðið ekki storknað og jafnvel lítið sár gæti gert það að verkum að manni myndi blæða út. Öllum nýburum er gefin K-vítamínsprauta til að fullnægja þörf þeirra tímabundið. Skortur á K- vítamíni er mjög sjaldgæfur.
Uppspretta: K1 vítamín (fýtómenadíón) er í grænum laufum, s.s. spínati, tómötum og jurtaolíum. K2 vítamín (menakínón) verður til fyrir tilstill örvera í meltingarveginum.
K-vítamín skortur: Einkenni K-vítamínskorts eru aukin tilhneiging til blæðinga, t.d. blæðing frá meltingarvegi og marblettir.
Skortur er sjaldgæfur en kemur helst fram ef viðkomandi hefur verið með langvarandi niðurgang eða neytt hægðalosandi lyfja í lengri tíma, neytir einhæfrar fæðu eða við langvarandi sýklalyfjameðferð. Helst er þó hætta á K-vítamínskorti hjá fyrirburum.
Aukaverkanir: Sum afbrigði K-vítamíns geta valdið ertingu í húð og öndunarfærum. Ofnæmisviðbrögð sem eru útbrot og kláði hafa komið fram hjá þeim sem hafa neytt stórra skammta af K-vítamíni.
Ekki eru til ráðlagðir dagsskammtar fyrir K-vítamín.
Heimildir:
- Insel P, Turner RE, Ross D. (2007) Nutrition. London. ISBN-10: 0-7637-4252-X.
- Vítamín og steinefni fræðslubanki. Tekið af vef lýðheilsustöðvar. Slóðin er: http://www2.lydheilsustod.is/vitamin
